Salam.
Selamat Malam. Sekali lagi kalah dengan perasaan sendiri. Macam mana tu? Pagi tadi pergi interview dekat UMK. Ramai sangat calon datang dan peluang nak masuk sana tipis. Calon yang hebat-hebat saja ada. Dah lah moral support kureng. Cuma ada umi and kak ya. Syukur Alhamdulillah, rasa neves tu kurang sikit la. Dah petang baru habis sesi interview memandangkan dia panggil calon ikot abjad pertama nama. Macam biasa, huruf S mesti lah agak terkebelakang. Dapat group second last. Penemuduga pon dah penat dah. Tapi masih boleh beri kan mood ceria, siap gelak-gelak lagi kan. Tengok la macam mana, result dalam masa sebulan ni.
Tetibe rasa sayu gila. Mungkin dah terlebih sangat hamburkan rasa marah kat si dia. Mana tak nya, tahap kesabaran dah sampai ke puncak dah. Maaf :) Saya tak patut marah-marah macam tu. Saya perasan je nak jadi ego, jadi keras kepala. Tapi mana boleh. Saya bukan orang yang macam tu. Awak pon tau kan? Saya cakap la apa pon, ada ke saya buat selama ni? Saya cakap semua tu sebab nak kan perhatian je. Sedikit perhatian. Cuma sedikit.
Saya tak patut cakap benda bukan-bukan. Tak patut kan. Sebab apa? Saya ni sempurna sangat ke nak marah-marah orang? Saya ni baik sangat ke nak cakap bukan-bukan kat orang? Saya ni bagus sangat ke? Saya tau saya tak lah sebaik orang lain. Yang boleh nampak serba sempurna di mata awak. Saya ada kekurangan saya sendiri.
Dah lah, saya penat gaduh macam ni. Saya cuma nak hubungan kita okey je macam biasa. Saya tak nak disebabkan saya terlalu mengejar kesempurnaan dalam hubungan kita, terlalu mengharapkan lebih dari awak, sampaikan kebahagiaan yang sedia ada untuk kita hilang. Saya tak nak buat kita jadi makin teruk. Tak nak. Harap sangat awak faham. Saya bukan nak hubungan kita berakhir. Tolong faham.
Harap awak akan jadi bb saya yang dulu. Tu je yang saya nak buat masa sekarang. Saya nak bb saya. :')
Selamat Malam. Sekali lagi kalah dengan perasaan sendiri. Macam mana tu? Pagi tadi pergi interview dekat UMK. Ramai sangat calon datang dan peluang nak masuk sana tipis. Calon yang hebat-hebat saja ada. Dah lah moral support kureng. Cuma ada umi and kak ya. Syukur Alhamdulillah, rasa neves tu kurang sikit la. Dah petang baru habis sesi interview memandangkan dia panggil calon ikot abjad pertama nama. Macam biasa, huruf S mesti lah agak terkebelakang. Dapat group second last. Penemuduga pon dah penat dah. Tapi masih boleh beri kan mood ceria, siap gelak-gelak lagi kan. Tengok la macam mana, result dalam masa sebulan ni.
Tetibe rasa sayu gila. Mungkin dah terlebih sangat hamburkan rasa marah kat si dia. Mana tak nya, tahap kesabaran dah sampai ke puncak dah. Maaf :) Saya tak patut marah-marah macam tu. Saya perasan je nak jadi ego, jadi keras kepala. Tapi mana boleh. Saya bukan orang yang macam tu. Awak pon tau kan? Saya cakap la apa pon, ada ke saya buat selama ni? Saya cakap semua tu sebab nak kan perhatian je. Sedikit perhatian. Cuma sedikit.
Saya tak patut cakap benda bukan-bukan. Tak patut kan. Sebab apa? Saya ni sempurna sangat ke nak marah-marah orang? Saya ni baik sangat ke nak cakap bukan-bukan kat orang? Saya ni bagus sangat ke? Saya tau saya tak lah sebaik orang lain. Yang boleh nampak serba sempurna di mata awak. Saya ada kekurangan saya sendiri.
Dah lah, saya penat gaduh macam ni. Saya cuma nak hubungan kita okey je macam biasa. Saya tak nak disebabkan saya terlalu mengejar kesempurnaan dalam hubungan kita, terlalu mengharapkan lebih dari awak, sampaikan kebahagiaan yang sedia ada untuk kita hilang. Saya tak nak buat kita jadi makin teruk. Tak nak. Harap sangat awak faham. Saya bukan nak hubungan kita berakhir. Tolong faham.
Harap awak akan jadi bb saya yang dulu. Tu je yang saya nak buat masa sekarang. Saya nak bb saya. :')





0 kata-kata semangat:
Post a Comment